Van de makers van Until Dawn, The Quarry en The Dark Pictures komt nu een compleet nieuw horroravontuur in de ruimte: Directive 8020. Theo dook namens XBNL in deze cinematische sci-fi horror game en vertelt je precies wat werkt, waar de spanning vandaan komt én waarom de gameplay soms wat repetitief aanvoelt.
Directive 8020 is een verhalende horror-adventure game. Ontwikkelaar Supermassive Games, bekend van Until Dawn en de Dark Pictures Anthology, neemt je mee aan boord van het ruimteschip Cassiopeia. Dit schip is onderweg naar de exoplaneet Tau Ceti f, de enige bewoonbare planeet die de mensheid heeft kunnen vinden. De aarde gaat namelijk ten onder, en de Cassiopeia baant het pad voor een kolonistenschip dat haar op de hielen zit. Vlak voordat het schip aankomt bij de nieuwe planeet, wordt het getroffen door een mysterieuze meteoriet. Is Directive 8020 een waardig vervolg binnen The Dark Pictures Anthology?
De meteoriet blijkt echter geen meteoriet te zijn. En wat daarmee aan boord is gekomen, wil je liever niet tegenkomen in een afgesloten ruimteschip. Een buitenaards organisme zaait al snel wantrouwen en chaos onder de bemanning. De sfeer ademt van begin tot eind Alien en The Thing, en de ontwikkelaar verstopt die inspiratie duidelijk niet. Het voelt meer als een liefdesbrief aan die klassiekers — en dat werkt verrassend goed. Het verhaal wordt in een prettig tempo verteld, met genoeg twists om je constant op het puntje van je stoel te houden.
Survival gameplay
De kern van de gameplay draait om het maken van keuzes. Op sleutelmomenten — de zogenaamde Turning Points — hebben jouw acties directe consequenties. Sommige keuzes lijken klein, terwijl andere bepalen wie het wel of niet overleeft. Het spel laat bovendien een vertakkend overzicht zien van alle mogelijke routes, zodat je gemakkelijk terug kunt keren naar eerdere momenten om andere keuzes te maken. Wil je de spanning behouden? Schakel dan de Survivor-modus in. Deze houdt het overzicht grotendeels verborgen totdat je de game hebt uitgespeeld. Dat is absoluut een aanrader.
Een ander belangrijk gameplay-element zijn de stealth-secties. Deze zitten degelijk in elkaar en zorgen voor extra spanning. Toch gooit de game soms net iets te veel stealth achter elkaar op de speler. Bovendien zijn vijandelijke patronen vrij snel te herkennen, waardoor de spanning na verloop van tijd afneemt.
Bekijk hieronder de review
Samenvatting van de video review
Theo bespreekt in de video review dat Directive 8020 vooral indruk maakt door zijn sfeer, keuzes en sci-fi setting. Volgens hem voelt het ruimteschip geloofwaardig en functioneel aan, waardoor de horror juist sterker binnenkomt. Het verhaal bouwt rustig op, maar bevat genoeg twists en spannende momenten om je nieuwsgierig te houden. Zeker wanneer je ’s avonds in het donker speelt, weet de game volgens hem regelmatig voor echte spanning te zorgen.
Keuzes, keuzes
Daarnaast is hij positief over de keuzestructuur. Kleine beslissingen kunnen uren later ineens grote gevolgen hebben en dat zorgt ervoor dat je constant blijft nadenken over wat je doet. Vooral de verschillende vertakkingen, doodsmomenten en alternatieve routes maken de game volgens hem interessant om opnieuw te spelen. De game bevat daardoor veel meer herspeelbaarheid dan je misschien in eerste instantie zou verwachten.
Toch heeft Theo ook duidelijke kritiekpunten. Vooral de grote hoeveelheid stealth-secties begint na verloop van tijd tegen te werken. De gameplay wisselt te weinig af en sommige hoofdstukken bestaan bijna volledig uit sluipen en verstoppen. Daardoor verloor hij richting het einde soms wat motivatie om door te spelen. Ook de lipsynchronisatie voelt af en toe onnatuurlijk aan, ondanks het sterke acteerwerk van de cast.
Conclusie
Directive 8020 is een sterke verhalende horrorgame die zijn inspiratiebronnen eer aandoet zonder een simpele kopie te worden. De combinatie van spannende keuzemomenten en een goed verteld verhaal maakt het tot een bijzonder sterke ervaring. Helaas voelt de stealth-gameplay soms wat te eenvoudig en repetitief aan, waardoor de afwisseling ontbreekt. Ook zorgen enkele technische schoonheidsfoutjes en af en toe wat houterige dialogen ervoor dat de ervaring niet altijd even sterk blijft.
Voor liefhebbers van verhalende horror en sci-fi is dit echter absoluut een aanrader. En als je ooit naar een horrorfilm hebt gekeken en gedacht hebt: “Néé, niet doen!” — dan is Directive 8020 precies de game voor jou.