Asobo speelt het niet op safe. Geen Hugo, geen Amicia, nauwelijks ratten, maar wel zwaarden, Grieken en een eiland vol mythologie.
Resonance: A Plague Tale Legacy is het derde deel in de reeks van Asobo Studio en Focus Entertainment, maar het is geen vervolg. De game speelt zich af in 1334, zo’n vijftien jaar voor de gebeurtenissen uit A Plague Tale: Requiem, en verruilt het grauwe Frankrijk voor de zon van de Middellandse Zee.
Deze keer volgen we Sophia, een smokkelaar die opgroeide tussen nonnen die experimenten op haar uitvoerden. Die experimenten lieten haar achter met visioenen, en die visioenen wijzen allemaal naar één plek: het Minotaur-eiland. Wanneer haar gezelschap uiteenvalt, blijft ze daar achter op zoek naar antwoorden.
Waar de eerste twee delen draaiden om sluipen en wegrennen, kan Sophia daadwerkelijk knokken. Daarnaast wissel je tussen twee tijdlijnen: de vervallen middeleeuwen en de intacte wereld uit de tijd van Theseus. Of die koerswijziging de reeks goed doet, en wat Renco en Matthew van het tempo, de muziek en de boss battles vonden, dat hoor je in deze review.
Conclusie
Resonance: A Plague Tale Legacy is de zeldzame derde game die zijn voorgangers voorbijstreeft. De combat is een verademing zonder de game over te nemen, het verhaal weeft de twee tijdlijnen knap in elkaar en visueel en muzikaal zit alles op scherp. Het tempo ligt in het begin wat laag en af en toe wordt er een gevecht ingeplakt dat er niet had hoeven zijn, maar zodra de game je te pakken heeft, laat hij niet meer los.
Wie de eerste twee delen speelde krijgt hier iets anders voorgeschoteld, maar het voelt onmiskenbaar als een Plague Tale. En wie nieuw instapt, kan hier prima beginnen: het verhaal staat grotendeels op zichzelf. Voor beide groepen geldt hetzelfde: dit is een GOTY-kandidaat.