Invincible VS brengt de brute wereld van de Amazon Prime-serie naar een toegankelijke maar verrassend diepe 3-tegen-3 tag fighter. In deze review bespreken we de sterke combat, de heerlijke presentatie, de beperkte content en waarom de game ondanks dat toch goed ontvangen wordt.
Het lijkt mij geen makkie om in een overbevolkt vechtspellandschap een geheel nieuwe game in de markt te zetten, maar InvincibleVS, gesteund door een bekende animatie-IP, lijkt het te lukken om in ieder geval een stevige eerste stap te zetten. Een maand na release is er een solide basis met een geschatte concurrent player base van rond de 1000-1200 spelers, waardoor er altijd iemand beschikbaar is om tegen te knokken.
Toch een knappe prestatie als je bedenkt dat dit het allereerste project is van Quarter Up, een studio ontstaan uit voormalige Iron Galaxy-employees die hebben gewerkt aan Killer Instinct.
Dat Invincible in videogamevorm niet anders dan een fighting game moest zijn, was onvermijdelijk. In de serie worden elke aflevering weer de hoofdrolspelers door gebouwen gemept, de dampkring uitgeslingerd om vervolgens weer terug naar Aarde te worden gebatst, met een gigantische krater tot gevolg. De studio kreeg echter wel één missie mee: maak de game toegankelijk voor fans van de animatieserie en de comics, dus graag niet te hardcore!
Samenvatting van de videoreview:
Een licentie die logisch voelt
Invincible en fighting games lijken bijna vanzelf bij elkaar te passen. De serie draait immers om superhelden die elkaar structureel door gebouwen, treinen en familiebanden heen slaan. Volgens Danny voelt die vertaling naar een fighter dan ook heel logisch aan.
De game weet de sfeer van de serie goed te pakken. De presentatie is herkenbaar, de actie voelt hard en de personages sluiten goed aan bij wat je van Invincible verwacht.
Sterke visuele vertaling
Visueel maakt Invincible VS een sterke indruk. De game kiest niet volledig voor de platte animatiestijl van de serie, maar trekt de stijl iets realistischer en meer 3D. Dat werkt volgens Danny goed, omdat de impact van de gevechten daardoor beter overkomt.
De game ziet er strak uit en weet de comic- en seriestijl goed te vertalen naar een vechtgame. Ook de voice acting sluit grotendeels aan op de serie, met bekende stemmen of goede vervangers.
Toegankelijk, maar niet simpel
De gameplay is bewust toegankelijk gehouden. Je hoeft geen ingewikkelde quarter circles, Z-inputs of klassieke fighting game-combinaties uit je hoofd te leren. Special moves werken vooral met richtingen en knoppen, waardoor de instap een stuk lager ligt.
Dat betekent niet dat de game oppervlakkig is. De diepgang zit vooral in de strategie, timing en het slim inzetten van je team. Daardoor is Invincible VS makkelijk op te pakken, maar zit er wel genoeg ruimte in om beter te worden.
Het tag-systeem is de grote kracht
Invincible VS is een echte 3-tegen-3 tag fighter. Je kiest drie personages en kunt die tijdens het gevecht vrij wisselen. Dat kun je defensief gebruiken om combo’s te onderbreken, maar ook offensief om je eigen combo’s langer door te trekken.
Juist dat systeem zorgt voor veel strategische mogelijkheden. Spelers die goed leren wisselen, counters gebruiken en combo’s verlengen, kunnen snel een groot voordeel pakken. Daarmee heeft de game volgens Danny een prima skill ceiling.
Beperkte singleplayer-content
De grootste tegenvaller zit in de hoeveelheid content. De story mode is leuk voor fans, maar erg kort en inhoudelijk vrij dun. Ook de arcade mode en practice mode bieden niet genoeg om solo-spelers lang bezig te houden.
Waar Danny bij andere fighting games vaak tien tot vijftien uur bezig is met singleplayer-content, ben je hier na ongeveer vier à vijf uur grotendeels klaar. Dat voelt mager, zeker voor een game met een prijskaartje van ongeveer 50 tot 60 euro.
Roster had groter gemogen
Ook het aantal personages voelt wat beperkt. Zeker omdat je per gevecht drie characters kiest, had er volgens Danny meer variatie in mogen zitten. Meer personages zouden niet alleen casual spelers meer keuze geven, maar ook de multiplayer meer diepgang geven.
De aanwezige personages zijn wel tof en herkenbaar. Invincible zelf voelt als een goede allrounder, terwijl characters als Rex Splode en Monster Girl voor leuke teamcombinaties zorgen.
Online werkt prima
Online lijkt er inmiddels een stabiele community te zijn. Je vindt meestal wel tegenstanders, al kan het gebeuren dat je dezelfde spelers vaker tegenkomt. Voor een kleinere fighting game-community is dat niet direct een probleem.
De matchmaking voelt daardoor bruikbaar, maar je merkt wel het verschil met grotere namen als Street Fighter. Daar is de spelerbasis simpelweg veel groter, waardoor je makkelijker tegenstanders van je eigen niveau vindt.
Eindoordeel
Danny komt uit op een 7,5. Invincible VS heeft een sterke basis, speelt toegankelijk maar strategisch, ziet er geweldig uit en vertaalt de serie overtuigend naar een fighter. Tegelijkertijd houden het beperkte roster en de magere singleplayer-content de game duidelijk tegen.
Conclusie
Invincible VS is vooral een aanrader voor fans van de serie en casual fighting game-spelers die zin hebben in een brute, toegankelijke en toch tactische tag fighter. Met meer personages, meer modi en extra DLC kan dit nog flink doorgroeien, maar ook nu staat er al een vermakelijke fighter met een stevige voldoende.